بيفتد بسيارى از مفسران آن را به معنى سقوط ستارگان تفسير كرده‌اند ، و اين لازمه معنى پراكندگى است . « كواكب » جمع كوكب در لغت عرب معانى زيادى دارد از جمله : ستاره به طور اعم ، و ستاره زهره به طور اخص ، سفيدى كه در چشم ظاهر مىشود ، گياهان بلند ، شكوفه درختان ، درخشندگى فولاد ، نوجوان زيبا ، شمشير ، آب ، رئيس يك جمعيت ، و غير آن . ولى ظاهرا معنى حقيقى آن ، همان ستاره درخشنده و فروزان است ، و بقيه ، معانى مجازى محسوب مىشود كه به مناسبت شباهت با معنى اصل ، در آنها استعمال شده است . در اينكه پراكنده شدن ستارگان و انفجار كواكب آسمان و به هم ريختن نظام آنها تحت تاثير چه عواملى رخ مىدهد ؟ آيا تعادل جاذبه و دافعه به هم مىخورد ؟ يا يك نيروى عظيم مرموزى آن را تحت الشعاع خويش قرار مىدهد ؟ يا انبساط تدريجى عالم كه امروز از نظر دانشمندان به اثبات رسيده به جايى مىرسد كه اين نتيجه را به دنبال دارد ؟ هيچكس به درستى نمىداند ، ولى همين اندازه مىدانيم كه هدف اعلام اين مطلب است جايى كه اين كرات عظيم آسمانى به چنين سرنوشتى دچار شوند تكليف انسان ضعيف در اين ميان معلوم است ! اين همه هشدارى است به انسان در زمينه فناى اين جهان ، تا آن را سراى جاويدان خود نداند ، به آن دل نبندد ، به خاطر آن آلوده هزاران گناه نشود . سپس از آسمان به زمين مىآيد و مىفرمايد : « در آن زمان كه درياها به هم پيوسته شوند » ( * ( وَإِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ ) * ) . گرچه امروز نيز تمام درياهاى روى زمين ( غير از درياچه‌ها ) به هم ارتباط